Նամակ անհայտ զինվորին/սպային. Մինչև կոճակը սեղմելը

Նամակ անհայտ զինվորին/սպային. Մինչև կոճակը սեղմելը

Սիրելի՛ զինվոր,

Աշխարհը կանգնած է համաշխարհային աղետի եզրին։ Քո անունը դեռևս անհայտ է մարդկությանը։ Բայց այն պահին, երբ դու՝ ռմբակոծիչի, սուզանավի կամ այլ արձակիչի ներսում, ստանաս միջուկային զենք արձակելու հրաման, քո անունը կարող է հայտնի դառնալ ամբողջ աշխարհին։

Այդ պահին քո ծանոթները, ընկերները, սիրելիները և ամբողջ մարդկությունը կճանաչեն քեզ։ Բայց միևնույն ժամանակ, երկնքի, երկրի, տիեզերքի և մարդկությանը հայտնի բոլոր տարրերի անեծքները կիջնեն քեզ վրա։

Նույնիսկ եթե միջուկային պատերազմից հետո ամբողջ մարդկությունը անհետանա, և քեզանից մնա միայն մի բուռ մոխիր, նույնիսկ այդ բուռ մոխիրը կդատապարտվի պատմության կողմից։ Մի ակնթարթում քո ամբողջ կյանքի և միլիոնավոր մարդկանց կյանքի իմաստը կարող է ջնջվել։ Քո ծնողները, երեխաները և սիրելիները կանհետանան։

Այս ամենը կարող է անհետանալ միայն այն պատճառով, որ դու կհետևես այն մարդկանց հրամաններին, ովքեր չեն կրելու իրենց որոշումների հետևանքները։ Մտածիր այս մասին այն պահին, երբ քո մատը պատրաստվում է դիպչել կոճակին։

Այս պահին մեկ մարդը կարող է որոշել ամբողջ մարդկության ճակատագիրը։ Եթե հիմա կարդում եք սա, խնդրում եմ փոխանցեք այս նամակը ձեր ընկերոջը, հարևանին և հատկապես նրանց, ովքեր ծառայում են բանակում։

Իմ կոչը բաց է բոլորի համար։

Եթե դուք մարդ եք, այլ ոչ թե կյանք կործանող, միացեք այս կոչին։

Էդ Էնֆիաջյան